Eugenio Noel werd in 1885 in Madrid geboren en viel op als een veelzijdige figuur in de Spaanse journalistiek en literatuur.
Zijn meest erkende werk, Las siete cucas, is een fundamentele referentie binnen zijn uitgebreide productie van 49 titels.
Via zijn essays en romans verkende hij scherpzinnig de sociale gewoonten en het dagelijks leven in het Spanje van de 20e eeuw.
Hij was een diep kritische auteur wat betreft het stierenvechten, een onderwerp dat hij in veel van zijn geschriften rigoureus analyseerde.
Zijn literaire nalatenschap omvat diverse genres, waarmee hij zich tot aan zijn overlijden in 1936 vestigde als een essayist en romanschrijver met een eigen stem.
