door Stendhal · Gadir Editorial, S.L. · tapa blanda · ISBN 9788496974791
Inclusief btw
Hamelyn kwaliteitsgarantie · gecontroleerd en geverifieerd, of geld terug
El síndrome del viajero: Diario de Florencia es un ensayo de Stendhal que forma parte de su obra Roma, Nápoles y Florencia, publicada originalmente en 1817. En este texto, Stendhal comparte su filosofía del viaje inteligente y sensible, destilada en el episodio que experimenta al salir de la iglesia de Santa Croce de Florencia. El conocido síndrome de Stendhal, acuñado por la psiquiatra florentina Graziella Margherini, describe la emoción abrumadora que sienten algunos viajeros al contemplar la belleza del arte. Stendhal, que vivió en Italia durante siete años, nos muestra su particular forma de ver ese país que tanto amó, invitándonos a viajar con una mirada inteligente e intensa, concibiendo el viaje como observación, diversión, alimento para el alma y aventura interior.
Stendhal, pseudoniem van Marie-Henri Beyle was een 19e-eeuwse Franse romantische schrijver die in zijn werk zowel romantische als realistische invloeden verenigde. Zijn bekendste romans zijn Le Rouge et le Noir, Lucien Leuwen en La Chartreuse de Parme, die alle drie autobiografische elementen bevatten. De hoofdfiguren vertonen karakteristieken van Stendhal zelf. Zijn romans worden gekenmerkt door een vrij droge, korte stijl, mede door het feit dat Stendhal gekant was tegen elke vorm van literaire bladvulling. Het realisme in Stendhals romans uit zich dan ook niet door uitvoerige beschrijvingen zoals bij Honoré de Balzac, maar eerder in het feit dat Stendhal zich voor het basisgegeven van zijn verhaal baseerde op een waargebeurd feit. In de meeste romans staat het thema van de liefde centraal en meer bepaald het procedé van verliefd worden, wat hij heeft omschreven als "kristallisatie".
