Francisco Fernández werd in 1606 in Madrid geboren en groeide uit tot een belangrijke figuur in de Spaanse kunstwereld van de 17e eeuw.
Hoewel zijn voornaamste focus op de schilderkunst lag, omvat zijn intellectuele nalatenschap een productief oeuvre van 21 werken.
Zijn meest erkende werk, gericht op de historische Engelse taalkunde, toont een intellectuele nieuwsgierigheid die verder gaat dan de beeldende kunst.
Zijn geschriften bestrijken een verrassende thematische diversiteit, van religie en spiritualiteit tot kinderliteratuur.
De loopbaan van Fernández, die in 1646 overleed, weerspiegelt de veelzijdigheid van een auteur die beeldende kunst wist te verbinden met academische studie.
